Open Access

Preface The 1st INSECTSPLUS 2025 International Congress is jointly organised by the DIL Deutsches Institut für Lebensmitteltechnik e. V. (DIL e. V.) and the Leibniz-Institut für Agrartechnik und Bioökonomie e. V. (ATB) on May 12, 13, and 14, 2025 in Cloppenburg, Germany. The INSECTSPLUS 2025 International Congress represents a pioneering effort to advance the cultivation and processing of alternative biomass for food, feed, and specialised applications. As the world handles the need for sustainable food systems, alternative proteins have emerged as a crucial solution, bridging the gap between research, industry, and policymaking. This inaugural congress is a premier global platform, nurturing interdisciplinary collaboration among scientists, industry leaders, investors, and technology providers dedicated to innovating within the alternative protein sector. The INSECTSPLUS 2025 Abstract Book encapsulates cutting-edge research, technological advancements, and forward-thinking discussions at the congress. Within these pages, readers will find insights spanning the entire alternative biomass value cycle, including research on insect bioconversion, microbial dynamics, breeding, nutrition, biorefinery innovations, sustainable processing technologies, and applications of alternative proteins in food and feed. The breadth of topics highlights the congress's commitment to a universal, integrated approach to alternative protein development. This congress would not have been possible without the dedication and contributions of our esteemed authors, the members of the International Scientific Committee, the organising team, sponsors, exhibitors, and partners. Their unwavering commitment to advancing the field of alternative proteins has played a fundamental role in shaping the programme and ensuring a rich exchange of knowledge and innovation. We extend our heartfelt gratitude to all participants for their invaluable input and engagement. As we navigate the challenges of global food security and environmental sustainability, we hope that the knowledge shared at the INSECTSPLUS 2025 International Congress will catalyse further research, technological breakthroughs, and sustainable business practices in the alternative protein space. We invite you to explore the abstracts compiled in this volume, engage in discussions, and contribute to shaping the future of sustainable protein production. We look forward to a successful congress and the collaborative progress it will inspire.

Sensor-gesteuerte Applikationsverfahren von Pflanzenschutzmitteln wurden in Praxisbetrieben vor allem in der vom Anbauumfang her wichtigsten Kulturart Getreide getestet. In Feldern mit unterschiedlichem Wachstums- und Abreifeverhalten war der Auslenkwinkel des CROP-Meters und der grüne Deckungsgrad des Kamerasensors mit der Pflanzenoberfläche (Leaf Area Index, LAI) und der Biomasse korreliert. Die Spritzmenge konnte ohne Ertragsverluste und höheres Schaderregerauftreten gegenüber einer einheitlichen Applikation reduziert werden. Ist Bestandeschluss erreicht (100% Deckungsgrad des Kamerasensors), kann der LAI trotzdem noch ansteigen, was eine Ausnutzung des Einsparpotentials nicht ermöglicht. Durch einen opto-elektronischen Vertikalsensor mit Rot/Grün/Blau-Fotodioden konnte der LAI direkt auch nach Bestandesschluss im Verhältnis 1:1 geschätzt werden. Vor einer Bekämpfungsentscheidung erfolgt eine Beurteilung des Gesundheitszustandes des Feldes. Die Bonituren werden dabei nicht nur von oben durchgeführt. Der Bestand wird auch von Hand geöffnet, um die unteren Blätter zu beurteilen. Besonders bei späten Fungizid- und Insektizidgaben können in dichten Bestandesbereichen die unteren Blätter bereits abgestorben sein. Mittels Kamerasensoren an Traktoren und ultraleichten Fluggeräten war unter Anwendung von Bildverarbeitungsmethoden ein spezifischer Nachweis einzelner Schaderreger oberhalb der Bestandesoberfläche möglich. Ein Vertikalsensor, bestückt mit Rot/Infrarot-Fotodioden, war in der Lage durch Ermittlung von Vegetationsindices den Vitalitätszustand höhenabhängig im Bestand zu ermitteln. Anhand der spektralen Messwerte war ein Erkennen der Ursache (Schaderregerbefall oder natürliche Abreife) nicht möglich. Daher erfolgte die Entwicklung Kamera-bestückter Vertikalsensoren, die zusätzlich Formenparameter erfassen können und damit eine spezifische Schaderregerklassifizierung ermöglichen.

Jahresbericht zur deutschen Binnenfischerei und Binnenaquakultur im Berichtsjahr 2023, beauftragt durch die obersten Fischereibehörden der Bundesländer

INSECTA 2023 conference is organized on September 13 and 14, 2023 in Magdeburg by Pilot Pflanzenöltechnologie Magdeburg e.V. (PPM) and Leibniz-Institut für Agrartechnik und Bioökonomie e.V. (ATB). In 2015, PPM initiated the first national INSECTA in Magdeburg and since 2016 the INSECTA was jointly organized by PPM and ATB. The annual conference addresses national and international experts from both academia and industry. Our aim is to continue the success of recent congresses and ensure that INSECTA remains the leading insect science and technology conference for attendees and ensures interdisciplinary collaboration. It has been impressive to see the rapid growth of the insect industry over the past few years. Not only have business sizes increased, but new branches have also joined the existing ones and we are looking forward to welcoming all. New topics have also been introduced to basic and industrial research: allergens and food safety, health benefits, use of artificial intelligence, exploitation of further side streams and many more. The world, climate and politics are changing fast, as are food habits. New sources for the production of consumer goods are needed in all aspects of life. Developing the insect industry and preparing it for the challenges of the next year will be important parts of our future. For this, we will get together at the conference, where we will learn during the lectures, converse during the breaks, and make new connections at the evening event.

Podobnie jak w przypadku wielu innych cieków wodnych, dolina Odry jest również starym obszarem osadnictwa ludzkiego (WOLTER & FREYHOF 2005). Pierwsze intensywne zasiedlenie Oderbruch miało miejsce już w latach 2000 - 800 p.n.e., drugie w okresie Cesarstwa Rzymskiego 50 p.n.e. - 325 n.e., a trzecie wraz z imigracją plemion słowiańskich w VI wieku n.e. (JAKUPI 2007). Rozległe wzrosty poziomu wody, które rozpoczęły się już w X wieku, doprowadziły do opuszczenia kilku słowiańskich kompleksów zamkowych i osad w Oderbruch w XIII-XV wieku, co następnie charakteryzowało się obrazem wiosek rybackich otoczonych murami przeciwpowodziowymi (JAKUPI 2007). Od wczesnego średniowiecza sama rzeka Odra przeszła liczne modyfikacje, zwłaszcza w jej górnym biegu, w tym jazy do obsługi młynów i wykorzystania energii wodnej (SELIGO 1925, UHLEMANN & ECKOLDT 1998, WOLTER & FREYHOF 2005). Notatka w BEKMANN & BEKMANN (1751, s. 1014) dostarcza informacji na temat ich zasięgu, zgodnie z którą król czeski Jan zadekretował już w 1337 r.: "... że Odra od Brieg do Krossen powinna być i pozostać otwarta na szesnaście łokci i rozpiętość do dna: aby statki i ryby mogły swobodnie i bez przeszkód pływać w górę iw dół". (odpowiada to 9,3 metra, tzw. miara królewska). Takie apele o oczyszczenie Odry, które najwyraźniej przyniosły niewielki skutek, były powtarzane regularnie aż do XVII wieku i mogą być jednym z powodów, dla których żegluga na Odrze przez wiele stuleci miała raczej lokalne znaczenie, z ośrodkami we Frankfurcie nad Odrą i Wrocławiu. Po zakończeniu wojen śląskich Odra przeszła pod panowanie pruskie wraz z traktatem pokojowym w Dreźnie 25 grudnia 1745 r., a od drugiej połowy XVIII wieku zaczęła być coraz bardziej regulowana w celu promowania żeglugi (HERRMANN 1930, UHLEMANN & ECKOLDT 1998). W tym samym czasie tereny zalewowe ulegały coraz większym zmianom i wykorzystaniu rolniczemu, w tym rekultywacji Oderbruch w latach 1747 – 1753 pod rządami Fryderyka Wielkiego, która jest "prawdopodobnie największym ukierunkowanym działaniem zmieniającym krajobraz na terytorium Brandenburgii-Prus" (HERRMANN 1997). Pomimo tych różnorodnych zmian zachodzących na rzece i w jej obrębie, do dnia dzisiejszego na Odrze i w jej obrębie zachowały się warte ochrony zbiorowiska biotyczne i ekosystemy. Podstawą tego jest z pewnością niewielkie znaczenie Odry dla transportu towarowego i niespójny stan utrzymania, który umożliwił stosunkowo dużą zmienność szerokości i głębokości, a także naturalną różnorodność, ale także fakt, że jest to ostatnia duża rzeka Europy Środkowej, która swobodnie wpływa do morza na długości 500 kilometrów bez żadnych przeszkód dla migracji. Swobodna migracja jest podstawowym warunkiem wstępnym dla naturalnej dynamiki populacji ryb zależnej od przepływu i poziomu wody oraz funkcjonalnej łączności ważnych sub-siedlisk. Odra jest zatem jedną z najważniejszych rzek w Niemczech i Polsce, a nawet w całej Europie Środkowej, pod względem ekologii ryb i terenów zalewowych, a także rybołówstwa (SCHIEMENZ 1925; ALBRECHT 1964; DOHLE et al. 1999). Ma jednak nie tylko szczególne cechy faunistyczne ryb, które są niezwykle warte zachowania ze względu na naturalną ciągłość wzdłużną w dolnym i środkowym biegu, ale także ze względu na położenie na zachodnim krańcu strefy przejściowej do pontokaspijskiego regionu rybnego (PRZYBYLSKI i in. 2020). Spośród 51 historycznie odnotowanych rodzimych gatunków ryb, 42 gatunki są nadal obecne w niemieckim dorzeczu Odry. Jesiotr bałtycki jest obecnie reintrodukowany. Istnieje również sześć częściowo zadomowionych nierodzimych gatunków ryb.