Refine
Language
- Polish (249) (remove)
Document Type
- Articles (168)
- Books (47)
- Collections (16)
- Dissertations (7)
- Forewords (4)
- Reviews (4)
- Interviews (3)
Has Fulltext
- no (249) (remove)
Erich Fromm (1900-80) – amerykański socjolog, psycholog i filozof pochodzenia niemieckiego, twórca psychoanalizy humanistycznej, intelektualista uznawany za jednego z najwybitniejszych humanistów XX wieku, autor kilkudziesięciu książek, w tym tak ważnych jak >Ucieczka od wolności<, >Zapomniany język<, >Mieć i być<, >Patologia normalności<, Zdrowe społeczeństwo, Patologia normalności, Rewizja psychoanalizy czy właśnie Serce człowieka. W tej książce autor próbuje odpowiedziec na zasadnicze dla człowieka pytania: Co to jest dobro? Co to jest zło? Na ile człowiek zdolny jest do zła, na ile do dobra? Do jakiego stopnia zachowanie człowieka zdominowane jest przez instynkty, a do jakiego przez jego świadomość? I czy wreszcie słuszna czy nie jest teoria K. Lorenza o instynkcie zła. Oczywiście Fromm w swym optymistycznym przesłaniu uważa, że człowiek, mając choć krztynę odpowiedzialności, jest istotą, której serce ciąży ku dobru.
The point of the article is to analyze and reflect on certain symptoms of anorexia nervosa in light of Karl Jaspers and Erich Fromm's ideas and social constructivism. Contemplating the disorder in view of the philosophical ideas mentioned earlier, the author analyses such aspects of patients as: functioning on the verge of life and death, the paradoxical struggle to escape from freedom in search of independence, as well as various understandings and descriptions of anorexia in consideration of social constructivism. The author shares thoughts and poses hypotheses, trying to view anorexia in light of selected philosophical and psychological ideas, which in their general assumptions were not concerned with defining nor analyzing anorexia nervosa. In view of Karl Jaspers' ideas, the author focuses on the so called >limit-situations<, in the ideas of Erich Fromm she takes notice in >Escape from Freedom< to new relations. Finally in the light of social constructivism the author focuses on the cultural context.
Poslowie
(2015)
W całej historii ludzkości prorocy pojawiają się tylko od czasu do czasu. Umierają i pozostawiają po sobie przesłanie. Przesłanie to zostaje zaakceptowane przez miliony ludzi, staje się im bliskie. To właśnie jest powód, dla którego idea staje się przydatna dla innych, którzy mogą wykorzystać przywiązanie ludzi do tej idei dla własnych celów – rządzenia i sprawowania kontroli. Nazwijmy kapłanami ludzi, którzy wykorzystują ideę, którą głosili prorocy. Prorocy żyją wedle swych idei. Kapłani stosują je wobec ludzi, którzy są do nich przywiązani. Idea traci żywotność. Staje się formułą. Kapłani twierdzą, że jest rzeczą bardzo ważną, jak idea jest sformułowana; naturalnie sformułowanie nabiera ważności, gdy prorok już nie żyje; jak inaczej można by kotrolować ludzi, ich myśli, jeśli nie istniałoby >poprawne< sformułowanie? Kapłani wykorzystują idee do organizowania ludzi, do kontrolowania ich poprzez kontrolę właściwej formy idei, a kiedy już wystarczająco znieczulą człowieka, oznajmiają, że nie jest zdolny do trzeźwego kierowania swoim życiem i że oni sami, kapłani, działają z poczucia obowiązku, czy nawet powodowani współczuciem, pełniąc funkcję kierowania ludźmi, którzy pozostawieni samym sobie lękają się wolności. Prawda, że nie wszyscy kapłani działają w ten sposób, ale większość tak, zwłaszcza ci, którzy mają władzę.
Prorocy i kapłani
(1967)
Socjalizm humanistyczny
(1960)
Niech zwycięży człowiek
(1960)
Wyklady o Buddyzm zen
(1960)
Wyklady o Buddyzm zen
(1960)
Wyklady o Buddyzm zen
(1960)
Idea konferenecjiy śwatowej
(1992)
Rozkład społeczeńnstw
(1992)
Wspólczesnosc i matriarchat
(1970)
Epilog
(1970)
Planowanie humanistyczne
(1970)
Kryzys psychoanalizy
(1970)