Refine
Language
- Polish (249) (remove)
Document Type
- Articles (168)
- Books (47)
- Collections (16)
- Dissertations (7)
- Forewords (4)
- Reviews (4)
- Interviews (3)
Has Fulltext
- no (249) (remove)
Credo
(1990)
Credo
(2005)
Czy nadal kochamy zycie?
(1967)
Czy nadal kochamy zycie?
(1967)
Czy nadal kochamy życie?
(2023)
Dogmat Chrystusa
(1930)
Egoizm a milosc wlasna
(1939)
Egoizm a milosc wlasna
(1939)
Epilog
(1970)
Epilog
(1970)
Praca magisterska dotyczy twórczości Ericha Fromma, jednego z najbardziej wpływowych intelektualistów XX wieku. Praca przedstawia problemy, które zostały uznane przez autora za najciekawsze z perspektywy studiów politologicznych. Poszczególne części pracy poświęcone zostały zagadnieniom natury ludzkiej, teorii charakteru, jak również problematyce agresji i destrukcyjności jednostek. Obszernie omówiono Frommowską koncepcję zdrowego społeczeństwa i żyjącego w nim >nowego< człowieka, poprzedzoną krytyką kapitalizmu drugiej połowy XX wieku oraz komunizmu, jako systemów, które uniemożliwiają jednostkom dokonywać rozwoju własnego >ja<. Osobno przedstawiono także problem mechanizmów ucieczki od wolności, a także sposobów jej realizowania w demokracji. Praca ukazuje Ericha Fromma jako myśliciela zaangażowanego społecznie i politycznie, pełnego antropologicznego optymizmu, który sprzeciwia się wszelkim formom podporządkowywania człowieka.
Examines the personal construct of erosion of power found in the writings of J. K. Galbraith (1984), C. W. Mills, and E. FROMM (1974). The concept of power is derived from Allport's concept of autonomous functioning and D. C. McClelland's (1970) ideas of motivation. In order for an individual to maintain a sense of power, it is suggested that he/she must have excellent information processing, decision-making, and reality-testing skills. It is concluded that the erosion of power is directly proportional to the loss of internal control.
Idea konferenecjiy śwatowej
(1992)
Józef Stalin
(2005)
Podjęty w monografii temat charakteryzuje się uniwersalnością, albowiem problematyka wojny i pokoju jest stale aktualna i niezmiernie znacząca. Co więcej, o uniwersalności tematu świadczy i to, że wojna, jako destrukcyjne zjawisko społeczne, nie została jak dotychczas wyeliminowana z przestrzeni społeczno-politycznej. Stąd dyskurs naukowy nad genezą kolektywnej agresywności może stanowić nowy impuls w debacie zarówno naukowej i politycznej, jak i medialnej ze Wstępu.
Kim j est człowiek
(2018)
Koncepcja religii w pismach Ericha Fromma [The Concept of Religion in the Writings of Erich Fromm]
(1994)
Konkluzje
(1955)
Kryzys psychoanalizy
(1970)
Kryzys psychoanalizy
(1970)
Ludzka natura a charakter
(1990)
Man for Himself
(1983)
Marksowski obraz czlowieka
(1990)
Mezczyzna - kobieta
(1951)
Celem niniejszej pracy jest przedstawienie na przykładzie rozważań Ericha Fromma i Herberta Marcusego roli miłości w życiu współczesnego człowieka.Główny wątek, którym jest możliwość samorealizacji człowieka poprzez miłość, został ukazany na tle krytyki społeczeństwa konsumpcyjnego, będącego wytworem żarłocznego dwudziestowiecznego kapitalizmu, sprowadzającego człowieka do roli maszyny, alienującego go od pracy, innych ludzi, a w końcu od siebie samego.Wychodząc od koncepcji natury człowieka, analizuję pojmowanie miłości przez obydwu filozofów, jej wpływ na człowieka jako jednostkę, społeczeństwo i ostatecznie na całą ludzkość.Pierwsza część pracy poświęcona jest omówieniu zasad rządzących rzeczywistością społeczną oraz Marcuse’owskiej rewolucyjnej wizji przemiany represywnego społeczeństwa w królestwo Erosa.W drugiej części analizuję sposób pojmowania miłości przez Ericha Fromma w oparciu o rozważania antropologiczne i psychologiczne, w tym o teorię charakteru, ze szczególnym uwzględnieniem postaw >być< i >mieć< wyznaczających sposób ludzkiej egzystencji.Na końcu porównuję stanowiska obydwu filozofów oraz podejmuję próbę odnalezienia wspólnego mianownika w koncepcjach miłości – ujmowanej jako wiązka biologicznych popędów przez Herberta Marcusego i miłości jako swoistego sposobu bycia w świecie, której twórcą jest Erich Fromm.
Nadzieja
(2005)
Niech sie stanie sclowiek. Z psychologii etyki, Warszawa and Wroslaw (Wydawnictwo Naukowe PWN) 1994.
(1947)
Niech zwycięży człowiek
(1960)
[Blurb] Erich Fromm (1900-1980) to jeden z najwybitniejszych i najwszechstronniejszych myślicieli XX wieku, twórca psychoanalizy humanistycznej, filozof, psycholog społeczny, autor tak głośnych prac, jak Ucieczka od wolności, O sztuce miłości, Analiza ludzkiej destrukcyjności, Mieć czy być? Niniejsza książka stanowi całościową prezentację jego poglądów. Szczególną uwagę poświęcono jego antropologii społecznej, filozofii religii i utopii zdrowego społeczeństwa.
O Autorze
(1998)
Within M. Seeman's (1959) conception, 2 psychological approaches to alienation (AL) are noted. In the 1st approach, AL is understood as the contents of the individual's consciousness. In the 2nd, AL is a part of the theoretical order of the ontology of social being and constitutes a characterization of the objective relationship holding between the individual and fetishized social structure. E. FROMM's (1965) characterization of the alienated individual, shows that the predictions concerning AL following from the 2 approaches are different. The analysis of the category AL as inspired by the works of Marx, G. Lukacs (1982), and D. L. Harvey et al (1983-84) is able to overcome these apparent contradictions. Under the influence of various psychological factors, the sense of AL may lead to diversified consequences (e.g., either to actual elimination of AL or to serious psychological consequences).
W całej historii ludzkości prorocy pojawiają się tylko od czasu do czasu. Umierają i pozostawiają po sobie przesłanie. Przesłanie to zostaje zaakceptowane przez miliony ludzi, staje się im bliskie. To właśnie jest powód, dla którego idea staje się przydatna dla innych, którzy mogą wykorzystać przywiązanie ludzi do tej idei dla własnych celów – rządzenia i sprawowania kontroli. Nazwijmy kapłanami ludzi, którzy wykorzystują ideę, którą głosili prorocy. Prorocy żyją wedle swych idei. Kapłani stosują je wobec ludzi, którzy są do nich przywiązani. Idea traci żywotność. Staje się formułą. Kapłani twierdzą, że jest rzeczą bardzo ważną, jak idea jest sformułowana; naturalnie sformułowanie nabiera ważności, gdy prorok już nie żyje; jak inaczej można by kotrolować ludzi, ich myśli, jeśli nie istniałoby >poprawne< sformułowanie? Kapłani wykorzystują idee do organizowania ludzi, do kontrolowania ich poprzez kontrolę właściwej formy idei, a kiedy już wystarczająco znieczulą człowieka, oznajmiają, że nie jest zdolny do trzeźwego kierowania swoim życiem i że oni sami, kapłani, działają z poczucia obowiązku, czy nawet powodowani współczuciem, pełniąc funkcję kierowania ludźmi, którzy pozostawieni samym sobie lękają się wolności. Prawda, że nie wszyscy kapłani działają w ten sposób, ale większość tak, zwłaszcza ci, którzy mają władzę.
O poczuciu bezradności
(2023)